To za co nienawidzę lata, a inni je kochają – słońce, wysoka temperatura, ludzie półnadzy. Sama nie znoszę wysokich temperatur. Przed nimi nie można się ukryć nawet w domu, który nagrzewa się i przypomina saunę. Zawsze mam także ważniejsze wydatki niż wiatraczek. Na szczęście wraz z nastaniem września już go nie potrzebuję. Wrześniowe słońce jest dla mnie tym najlepszym, najodpowiedniejszym. Grzeje, ale nie za mocno.

      

          3.   Sweather weather – sweterkowa pogoda

      Nie lubię się negliżować nawet w upały (oczywiście nie chodziłam w swetrach latem, bez przesady). Za to lubię swetry, sweterki, a jesień to właśnie czas, kiedy można powoli wyciągać je z ciemnych zakamarków szuflad, gdzie cisnęliśmy je, kiedy nastały pierwsze ciepełka. Co jest fajnego w swetrach? Są milusie (oprócz tych gryzących!), można się nimi opatulić i poczuć bezpiecznie, prawie jak w ramionach ukochanego (żart, bo w sumie nie wiem, jak to jest)

      4.    Zapach zbliżającej się jesieni

Hej, czy wy też uważacie, że każda pora roku ma swój zapach? Oczywiście, kiedy byłam w wieku szkolnym, zbliżający się wrześniowy zapach mnie niepokoił. A od kiedy skończyłam szkołę, uważam, że jest naprawdę cudowny. Ale uwaga: zapach początku września jest odmienny od zapachu jesieni. Ta druga pachnie dymem i zapowiada szarą jesień (która dla mnie także bywa fajna <no, chyba że pada deszcz, a tobie puszą się włosy od, chociażby odrobiny wilgoci>).

     

      5.    Na grzyby!

Właaaśnie! Jesień to czas, kiedy chodzi się na grzyby. Nie jest to łatwe zadanie i wszyscy ci, którzy mówią, że: tak, grzybobranie zdecydowanie uspokaja i relaksuje, są podejrzani. A gdzieżby! Grzybobranie to rywalizacja! To wyścig o to, kto zbierze najwięcej (jadalnych!) grzybów. A co ze stresem? O rany, jak ja się frustrowałam, kiedy chodziłam po lesie, wytężałam wzrok i kiedy już myślałam, że to grzyb, okazywało się, że to liść albo szyszka. Ale kiedy już zejdzie z ciebie presja, że udało Ci się znaleźć ten pierwszy okaz, dostrzegasz, że to las, natura, i że żyjesz w harmonii z przyrodą niczym jeden i drugi Boryna z „Chłopów”. A później znów chodzisz 10 minut i nic nie ma i myślisz: koniec, już nic nie znajdę, zostanę grzybowym frajerem z jednym grzybkiem na koncie. I znajdujesz małego podgrzybka i schemat się powtarza. Ale dla tych kilku sekund chwały, kiedy mówisz: „o mam, znalazłem/znalazłam!”, warto chodzić na grzyby.

Więcej powodów nie wymyślę. Za to, jeśli Wy macie jakieś powody, za które lubicie wrzesień, to koniecznie napiszcie. Ja lubię jesień, ale nikogo nie nakłonię, żeby też ją polubił, bo tak jak ja nie lubię lata, tak inni mogą nie lubić jesieni i trzeba to szanować. Ogólnie trzeba się bardzo szanować, bo szacunek to podstawa koegzystencji ludzkiej, pamiętajcie o tym J